✅ Występowanie: występuje w naturze Europie Środkowej, Bałkanach, Włoszech i Hiszpani. W Polsce można go spotkać w Rejonie Karpat oraz w Górach Izerskich
✅ Nazwa łacińska: Crocus vernus
✅ Lokalizacja zdjęcia: Góry Izerskie – Rezerwat „Krokusy” w Górzyńcu
⚠️ Ochrona w Polsce: Roślina jest objęta ochroną gatunkową
🟢 Szafran wiosenny należy do rodziny kosaćcowatych. Odmiana izerska, Crocus vernus Wulf , odznacza się kwiatami o liliowej barwie dorastającymi do ok 3.5 cm. Cała roślina osiąga wysokość ok 12 cm. Liście tego gatunku szafranu są równowąsko-lancetowate z białym podłużny paskiem. Kwitnienie w marcu i kwietniu.
Krokusy są bylinami, geofitami, które spędzają niekorzystny dla wegetacji okres roku w organach podziemnych – bulwocebulach.
Dawnej pozyskiwano ze znamienia słupka barwnik pomarańczowy, wykorzystywany do barwienia zarówno tkanin jak i dań przede wszystkim ciast i zup. Pieczono z użyciem szafranu tzw. „szafranowych bab”- czyli puszyste pomarańczowe ciasto drożdżowe.
Po dzień dzisiejszy z krokusów uprawnych (Crocus sativus) (już od kilku tysięcy lat) produkuje się „najdroższą” przyprawę świata czyli szafran. Aby uzyskać 1 kg przyprawy należy zebrać ponad 150 tysięcy kwiatów z których wykorzystuje się jedynie słupki kwiatów.
Szafran posiada również właściwości lecznicze, posiada krocynę (dwukarboksylowy kwas karotenoidowy), który wpływa na poziom serotoniny i dopaminy w układzie nerwowym, dzięki czemu zmniejsza przygnębienie i apatię. Szafran obniża także odczuwane napięcie nerwowe i poziom lęku.