🟢 Złoć żółtą najczęściej spotkać można w lasach liściastych, zaroślach, jarach i na terenach wilgotnych. Rozróżniamy kilka gatunków złoci (żółta, łąkowa, polna, mała). Ich odróżnienie jest dość trudne, ponieważ kwiaty tych roślin są identyczne a jedynie różnice dotyczą liści odziomkowych.

Złoć żółta jest niewielką rośliną cebulową z rodziny liliowatych dorastającą od 10 do 30 cm wysokości. Najczęściej z cebulki wyrasta tylko jeden zielony liść oraz jeden pęd kwiatowy. Roślina ta kwitnie od marca do maja. Pod kwiatostanem wyrastają dwa niewielkie liście. Na pędzie kwiatowym najczęściej rozwija się od 3 do 7 jasnożółtych kwiatów. Po zewnętrznej stronie płatki mają kolor zielony. Kwiaty zamykają się o zmierzchu i są wówczas trudne do zauważenia, przypominając nierozwinięte pączki. Kwiaty złoci żółtej zapylane są przez chrząszcze oraz błonkoskrzydłe (rząd owadów do których należą min. pszczoły, osy, mrówki czy trzmiele). Roślina ta ma również zdolność do samo zapylenia. Po przekwitnięciu pojawia się owoc w postaci trójkomorowej torebki z nasionami rozsiewanymi przez mrówki oraz wiatr. Następnie złoć przechodzi w stan spoczynku i zanika jej nadziemna część.  

Złoć żółta jest rośliną leczniczą, jednak rzadko kiedy wykorzystywaną, ponieważ jej działanie jest bardzo silne i zastosowanie ziela bez odpowiedniej wiedzy oraz doświadczenia może być niebezpieczne dla zdrowia. Dodatkowo przy stosowaniu tej rośliny jako leczniczej mogą pojawiać się  reakcje alergiczne, a w kontrakcie bezpośrednim ze skorą może dojść do silnego podrażnienia. Zawarte w złoci fitoncydy wykorzystywane są do leczenia m.in. nieżytu gardła, zakażenia zatok, infekcji górnych dróg oddechowych, mikozy i bakteriozy przewodu pokarmowego, infekcji skóry.